گوزن‌ها در ماجرای نیمروز

جشنواره فیلم فجر با اعتراض‌های بسیاری به پایان رسید اما چرا هیچ‌کس به زندانی‌شدن یک فیلمساز اعتراضی نداشت؟
در همان روزهایی که یک فیلمساز در زندان از خدمات پزشکی محروم شده بود و بعضی حقوق بدیهی یک زندانی را نداشت و ندارد، جشنواره فیلم فجر در سالگرد پیروزی انقلاب ۵۷ برگزار شد.
مسئله تاسف‌انگیز فراموشی و کرختی کامل دست‌اندرکاران و نهادهای صنفی سینما درباره زندانی شدن یکی از همکارانشان به اتهام فیلم‌سازی است. هر چند پیش‌تر از این سوابق دیگری نیز وجود داشت و انتظاری جز این نمی‌رفت. اما در این مورد به دلیل مستقل بودن کیوان کریمی و وابسته‌نبودن به هیچ جریان اصلی در سینمای کشور، نامه‌ای که او و سه هنرمند زندانی دیگر نوشتند محو شد و هیچ واکنشی از سوی هنرمندان حاضر در این جشنواره‌ها نداشت.
فیلمساز زندانی ما شاید بیش از همه آنها که بر فرش قرمز رژه می‌روند و در کنفرانس‌های مطبوعاتی به خبرنگاران حمله می‌کنند آرمان‌های اصیل انقلاب ۵۷ را پیگیری کرده است. آرمان‌هایی چون عدالت‌خواهی و آزادی. شاید اگر پیگیری نمی‌کرد اکنون به جای زندان اوین در پردیس ملت با خبرنگاران سلفی‌های عجیب می‌گرفت. اما او باید آرمان‌های وضعیت کنونی، خودنمایی و منطق بازار و خواسته سیستم را دنبال می‌کرد نه آرمان‌هایی چون عدالت و آزادی‌خواهی. اگر این بود شاید سیمرغ بهترین فیلم از نگاه مردمی را هم با ساخت فیلمی در ژانر «نکبت» و یا با «خاک‌پاشی بر تاریخ» ازآن خود می‌کرد.

سایت هواداران حزب توده ایران

مهر، شماره:
۱۴۰
تاریخ:
۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۶
آمار شماره قبلی سایت:
شماره ۱۳۹
تعداد بازدیدکنندگان:
۳۴۴۴
تعداد مراجعه به بخش‌های مختلف :
۱۲۱۴۰
تعداد کلیک به مطالب :
۱۱۲۲۰۱
Education - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.