شماره ۱۵۰ ـ آذر ماه ۱۳۹۶

کارگری

گزارش مجلس از یورت و تناقض‌گویی‌های ربیعی و نعمت‌زاده

در غیاب سندیکاهای مستقل کارگری که بتوانند از حقوق اعضای خود دفاع کنند، آیا می‌توان به گزارش کمیته حقیقت‌یاب اطمینان داشت؟ آیا می‌توان به ادعای «ایمن بودن» معدن یورت و از سرگیری فعالیت آن اتکا کرد؟ آیا مشکلات معدن یورت در دیگر معادن کشور وجود ندارد؟ کارگران معدن یورت پیش از انفجار بارها و بارها نسبت به ناایمن بودن معدن هشدار داده بودند، نتیجه اما انکار، برخورد و در نهایت آواری بود که جان ۴۳ انسان را گرفت. تا زمانی که کارگران نتوانند تشکل‌های مستقل خود را داشته باشند، باید تمامی پاسخ‌ها و «اطمینان‌بخشی‌ها» را به دیده شک نگریست.

کارگران در همه دولت‌ها بی‌دفاعند

بی‌تردید تمام مسئولان از هر دسته و گروه سیاسی شریک در قدرت، طی ۳۸ساله تاریخ پس از انقلاب در ستمی که بر کارگران ایران رفته، آسیب‌های روانی و جسمی که بر این طبقه اجتماعی وارد آمده است، در فقر و تنگدستی طبقات فرودست، نقش انکارناپذیر داشته‌اند و هیچ‌یک را نمی‌توان کمتر از دیگری مقصر دانست. کارگران ایران جدای از اینکه چه کسی برکرسی ریاست‌جمهوری بنشیند، همواره بر سه خواست اساسی تکیه دارند؛ و این سه خواست را در شرایط کنونی، با شعار «امنیت شغلی و اشتغال، معیشت و حق داشتن تشکل آزاد و مستقل» مطالبه خواهند کرد.

گذری بر مسایل و مبارزات کارگری در سال ۱۳۹۵ *

سال ۱۳۹۵ به کارگران و نمایندگان کارگری که رویارویی مستقیم با نمایندگان کارفرمایان و دولت کارفرمایی داشتند نشان داد که نمی‌توان بدون اتکا به حمایت فعال و برانگیخته‌شده اعضای تشکل‌های موجود انتظار تغییرات مورد نظر در هیچ‌یک از عرصه‌های مبارزات صنفی ـ طبقاتی و فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی را داشت و نمی‌توان از نهاد‌های غیردموکراتیک چون شورای عالی کار که نابرابری آرا در آن قانونیت یافته است بی‌حمایت وسیع کارگران آرایی را به‌سود طبقه کارگر ایران و همه مزد و حقوق‌بگیران به‌تصویب رساند. این حکم تاریخ است و از آن گریزی نیست! 
 
شعری برای همیشه: 

کارگران چگونه در انقلاب مشارکت کردند؟

یکی از این اعتصاب‌ها یعنی اعتصاب کارگران شرکت نفت تیر خلاصی به رژیم سلطنتی بود. این بخش از طبقه کارگر ایران با بستن شیرهای نفت و جلو‌گیری از صدور نفت این نظام را در تنگنای منطقه‌ای و بین‌المللی قرار داد و نقش مؤثری را در سرنگونی آن ایفا نمود. 
 

جدال برای زنده‌‌ماندن

کارگر یعنی قشر مرده. ما هر ماه باید دعا کنیم که مریض نشویم. همین. راستش را بخواهید هیچ‌گاه هم تا سر ماه دوام نمی‌آوریم. ماه به نیمه نرسیده که پولمان تمام است. باید راه بیفتیم در معدن و فامیل و دوست و آشنا از هرکس ١٠، ٢٠ ‌هزار تومان قرض کنیم تا روزمان بگذرد. بسیاری مواقع حتی پولی برای غذاخوردن نداریم. ماهی چهار، پنج کیلو گوشت می‌خریم و به‌جایش از خیلی چیزهای دیگر صرف‌نظر می‌کنیم. این وضع ماست. 
 

صفحه‌ها

Education - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.