شماره ۱۶۱ ـ ۲۴ آبان ۱۳۹۷

اگر هزار قلم داشتم ...

نویسنده: 
ژاله اصفهانی

دکتر ژاله (مستانه) اصفهانی* در سال ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد و نام اصلی وی ژاله سلطانی بود. در ۱۳ سالگی برای نخستین بار شعری را که سروده بود بر کاغذ ثبت کرد و آن را با نام ژاله امضا کرد. در سن ۲۲ سالگی نخستین کتاب شعرش را با نام «گل‌های خودرو» در تهران منتشر کرد. ژاله شاعر خوش‌بینی بود و علی‌رغم رنج‌ها و دردهای بی‌شمار و مشقت‌باری که کشید، شعرهایش سرشار از امید به رهایی و بهروزی مردمان است. به‌همین دلیل او را «شاعر امید» نام نهاده‌اند. از ژاله بیش از ۲۰ جلد کتاب شعر منتشر شده است.

در سال ١٣٢۵ به تبریز رفت و با رفیق فقید توده‌ای شمس بدیع تبریزی ازدواج کرد. در سال ١٣٢٦ و پس از وقایع آذربایجان، به‌علت فعالیت‌های سیاسی همسرش، همراه او ناچار به ترک ایران و مهاجرت به اتحاد شوروی شد. در آن سال‌ها دوره پنج‌ساله ادبیات را در دانشگاه باکو به پایان رساند و با آموختن زبان آذربایجانی سروده‌های سخنوران کلاسیک و معاصر آذربایجان را به فارسی برگرداند. سپس درسال ١٣٣٣ همراه همسر و دو پسرش برای ادامه تحصیل به مسکو رفت و در سال ١٣٣٩ در رشته ادبیات از دانشکده لامانوسف درجه دکترا گرفت.

دومین مجموعه شعر ژاله با عنوان «زنده رود» در سال ١٣٤٤ در مسکو منتشر شد و درسال ۱۳۵۸ چاپ دوم آن در تهران امکان انتشار یافت. در سال ١٣۵٩، ژاله پس از  ۳۳ سال دوری به میهن بازگشت. در سال ۱۳۶۰ برگزیده‌ای از شعرهایش با عنوان «اگر هزار قلم داشتم ...»، در ایران و توسط انتشارات حیدربابا با مقدمه‌ای از احسان طبری انتشار یافت. پس از دو سال دوباره ایران را ترک کرد و به انگلستان رفت و دو دهه پایانی زندگی‌اش را در شهر لندن گذراند. در این دو دهه چند مجموعه شعر از او انتشار یافت. نخستین آنها «البرز بی‌شکست» بود که چاپ نخستش در سال ١٣٦٢ در لندن انتشار یافت. پس از آن، در سال ١٣٦۵ «ای باد شرطه» در لندن منتشر شد. همچنین برگزیده‌ای از شعرهایش با عنوان «خروش خاموشی» در سال ١٣٧١ در سوئد، برگزیده‌ای دیگر با عنوان «سرود جنگل» در سال ١٣٧٣ در لندن، «ترنم پرواز» در سال ١٣٧۵ در لندن و «موج در موج» در سال ١٣٧٦ در تهران منتشر شده است. مجموعه شعری در سال ۱۳۸۱ با عنوان «شکوه شکفتن» در لندن انتشار یافت. مجموعه اشعار او نیز در سال ١٣٨٤، در ایران توسط موسسه انتشارات نگاه به چاپ رسیده است.

سرانجام دکتر ژاله اصفهانی در هفتم آذر ماه سال ١٣٨٦، در سن ۸۶ سالگی، در بیمارستانی در لندن زندگی را بدرود گفت.

* در بنیاد ژاله اصفهانی به آدرس www.jalehesfahani.com نام اصلی ایشان در شناسنامه به انتخاب پدر «اطل» سلطانی بوده ، که بعداً در سال ۱۳۲۵، قبل از سفر بی‌بازگشتش به ایران قبل از انقلاب ۵۷، در نخستین کنگره شاعران ایران به روایت ملک‌الشعرای بهار او را «ژاله اصفهانی» خواندند که مورد پسند خود شاعر نیز قرار گرفته و همین نام در کتاب شاعران اصفهان به ثبت رسید و به‌قول خودش برای زندگی و مرگ او کافی بود .

برخی از آثار ایشان به نقل از بنیاد ژاله:

۱ـ گل‌های خودرو ۱۳۲۴

۲ـ زندهِ رود ۱۳۴۴

۳ـ البرز بی‌شکست ۱۳۶۲

۴ـ ای باد شرطه ۱۳۶۵

۵ـ سرود جنگل ۱۳۷۳

موضوع کتاب: 
Education - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.