«نظم نوین جهانی» یا «دیکتاتوری نوین جهانی»؟


image_print


نویسنده: مارک تالیانو ــ 

پروفسور جفری ساکس به‌درستی استدلال می‌کند که «جامعهٔ جهانی» در حال حاضر وجود ندارد: «آنچه هست، منافع است، ارتش‌ها است، عملیات‌های تغییر رژیم است. این جامعه نیست.»

در خصوص جنگ علیه سوریه، او به‌درستی می‌گوید:

از بهار ۲۰۱۱ با هدف سرنگونی بشار اسد، با فرمان ریاست‌جمهوری از سوی اوباما آغاز شد؛ ما برای این برنامه نامی داریم: «عملیات تیمبر سایکامور»….

و ادامه می‌دهد:

نتیجهٔ این جنگ همان چیزی است که سیا در سال ۲۰۱۱ می‌خواست: این‌که یک گروه جهادی پس از مسلح شدن به‌دست ایالات متحده، قدرت را در سوریه به‌دست گیرد. کوفی عنان در سال ۲۰۱۲ برای سوریه صلحی ترتیب داد. می‌دانید چرا آن صلح محقق نشد؟ چون همه طرف‌ها به توافق رسیدند، جز یکی. فقط یک طرف مخالف بود: ایالات متحدهٔ آمریکا.

ساکس به‌درستی می‌گوید که واشنگتن «بازیگر اصلی» جنگ علیه سوریه است.

فاجعهٔ سوریه نشانه‌ای‌ است از فقدان جامعه‌ای بین‌المللی و حضور واقعی یک سلطه‌گر جهانی که حقوق بین‌الملل و کشورها را در سراسر جهان به‌میل غارتگرانه‌ خود زیر پا می‌گذارد.

نسل‌کشی، پاک‌سازی قومی اقلیت‌ها، آزار و شکنجه، ربایش زنان و تبدیل آنها به برده، اخراج اجباری اقلیت‌ها از دانشگاه‌ها ـــ همهٔ این‌ها نشانه‌هایی از موفقیت پروژهٔ تغییر رژیم واشنگتن‌اند.

نهادها و رسانه‌های غربی همچنان به پاک‌سازی و سفیدنمایی این واقعیت‌های زشت ادامه خواهند داد. آن‌ها میان امپراتوری و جنایت‌هایش فاصله خواهند انداخت. چنان‌که کنشگر ایرلندی، فرا هیوز، در توصیف سرنوشت فلسطینیانی که توسط صهیونیست‌های تحت حمایت غرب مورد نسل‌کشی قرار می‌گیرند (و اینک در حال گسترش اشغال غیرقانونی سوریه نیز هستند) می‌گوید: «صلح تنها زمانی محقق می‌شود که درک کنیم ریشه‌ها و عوامل پنهان و محرک جنگ چیست، و همیشه این‌ها بوده‌اند: اشغال، استعمار، مداخلهٔ نظامی ـــ برای غارت منابع ملت‌های بومی».

حقیقت، که برای هر جنبش صلح جهانی بنیادی است، شاید روزی بتواند جامعه‌ای جهانی بسازد که توان حل فاجعه‌های انسانی را داشته باشد. اما در حال حاضر، هم حقیقت و هم جامعهٔ جهانی، هر دو، در زیر سلطه هژمون جهانی، یعنی واشنگتن، به انحراف کشیده شده‌اند.

در میان همهٔ کشورهای جهان، ایالات متحده کمترین صلاحیت را برای رهبری «نظم نوین جهانی» دارد. واشنگتن از حقوق بین‌الملل مضحکه ساخته است، و هرگونه «نظم مبتنی بر قواعد» چیزی جز تکرار همین فاجعه‌ها نخواهد بود. فاجعه‌های فلسطین، سوریه، اوکراین، و بسیاری دیگر گواه این واقعیت‌اند. اگر مسیر کنونی ادامه یابد، ما نه با «نظم نوین جهانی»، بلکه با یک «دیکتاتوری نوین جهانی» ویرانگر روبه‌رو خواهیم بود.

ــــــــــــــــــــــ
مارک تالیانو پژوهشگر مرکز پژوهش جهانی و نویسندهٔ کتاب «صداهایی از سوریه» (۲۰۱۷) است. این مقاله نخستین‌بار در وب‌سایت شخصی او منتشر شده است.

منبع: گلوبال ریسرچ، ۵ ژوئن ۲۰۲۵
https://www.globalresearch.ca/new-world-order-new-world-dictatorship/5886744

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *