شکست ماجراجویی‌ها در رابطه با توطئهٔ هشتم آمریکا

رفیق نورالدین کیانوری ــ 

پرسش و پاسخ، ۹ آبان ۱۳۶۰ ــ

‫س: آیا با شکست ماجراجویی‌های رهبران مجاهدین می‌توان گفت که توطئه هشتم آمریکا با شکست روبرو شده است؟

‫ج: مابه‌طور خیلی روشن وکوتاه، به این پرسش باید با یک «نه» رسا پاسخ بدهیم. توطئهٔ هشتم آمریکا، همان‌طور که در تحلیل‌های پیش تشریح کرده‌ایم، توطئهٔ بسیار دور و دراز و دامنه‌داری است برای براندازی حاکمیت جمهوری اسلامی ایران از راه اعمال قهر، از داخل و خارج ایران. این مشخصاتی است که ما برای توطئهٔ هشتم قائل هستیم.

تا وقتی بنی‌صدر اینجا بود، توطئهٔ هشتم را می‌خواستند با مسخ کردن انقلاب از راه اعمال فشار عملی کنند. هدف اصلی این توطئه هم عبارت است از روی کار آوردن یک دولت میانه‌رو در ایران، و برکنار کردن جناح حاکمیت هوادار خط امام، و از این راه قبضه کردن قدرت دولتی؛ یعنی همان سیاستی که ریگان خواستارش بود تا یک دولت میانه‌رو از بورژوازی لیبرال طرفدار آمریکا و غرب برای هموار کردن بقیهٔ راه، زمام امور را به‌دست گیرد. بعد از این که نقشه آن‌ها با برکناری بنی‌صدر عقیم ماند، آمریکا به این نتیجه رسید که برای منحرف کردن انقلاب ایران از داخل حاکمیت ‫دیگر زمینه‌ای باقی نمانده، زیرا جناحی که بعد از بنی‌صدر قدرت را در دست گرفته است، مواضع آشتی‌ناپذیر در قبال آمریکا دارد، پس باید رفت به‌طرف براندازی این حاکمیت از راه اعمال قهر. این توطئه الآن با تمام قوت خودش در دستور روز است، یعنی در سیاست آمریکا نسبت به انقلاب ایران و تدارک توطئهٔ هشتم به‌هیچ‌وجه تغییری پیدا نشده است. اعمال رهبری سازمان مجاهدین خلق و همدستی آن‌ها با بنی‌صدر و سایر لیبرال‌ها ‫و بازار، جزئی از نقشهٔ این توطئه برای ایجاد عدم ثبات، برای ایجاد تزلزل و عدم اعتماد، بود، تا بدین‌وسیله بتوانند توطئه را در ابعاد دیگرش به‌آسانی پباده کنند. توطئه، علاوه بر عنصر آشوبگری، به‌نظر ما عناصر دیگری هم دارد، که یکی از آن‌ها عنصر نظامی است.

این عنصر نظامی، که هنوز به قوت خود باقی است، دو بخش دارد: از یک‌سو، می‌کوشند این عنصر را از طریق ایجاد یک گروه ضربتی در داخل ایران برای انجام کودتا به‌کار اندازند. و از سوی دیگر، مناطق آشوب جدیدی در کردستان، آذربایجان غربی و بلوچستان به‌وجود آورند. همهٔ این ‫عناصر به قوهٔ خود باقی است و با جدیت تمام از طرف آمریکایی‌ها و عوامل آن‌ها دنبال می‌شود. خبرها و اطلاعات موجود هم به‌هیچ‌وجه خلاف آن را نشان نمی‌دهد، بلکه برعکس گواه آن است که امپریالیسم آمریکا و همدستانش در منطقه، به‌ویژه در ترکیه و پاکستان، درست در همین جهت عمل می‌کنند.

عنصر مهم دیگر این توطئه عنصر اقتصادی است. آمریکا برای جلوگیری از صدور نفت ایران، که منبع عمدهٔ درآمد ارزی و رفع احتیاجات میهن ما است، انواع دسیسه‌ها را به‌کار می‌برد. هدف اصلی امپریالیسم آمریکا در این زمینه آن است که صدور نفت ایران را یا به‌کلی متوقف سازد و یا آن را به میزانی به‌مراتب کم‌تر از نیاز اقتصادی ما کاهش دهد. در بمباران‌هایی که ظاهراً توسط هواپیماهای عراقی انجام می‌گیرد، به‌احتمال قوی هواپیماهای غیرعراقی هم می‌توانند شرکت داشته باشند و شناسایی هویت واقعی این هواپیماها هم ممکن نیست. با این دسایس و انواع دسایس دیگر، می‌خواهند به‌طورکلی صادرات و واردات کالا را از طریق بنادر جنوب فلج کنند.

بدین‌سان، امپریالیسم آمریکا با تمام توان خود در کار توطئهٔ هشتم است. ضمناً باید گفت که معاملهٔ هشت میلیارد و پانصد میلیون دلاری آمریکا با عربستان سعودی و فروش آواکس‌ها و سلاح‌های مدرن به این کشور، که ظاهراً در جبههٔ اعراب قرار دارد و خود را مخالف حاکمیت اسرائیل جلوه می‌دهد، و از سوی دیگر اطمینان دادن‌های آمریکا به اسرائیل که این معاملات به‌نفع شما است و خیال‌تان از این جهت راحت باشد، این اقدامات را نباید با توطئهٔ هشتم آمریکا بی‌ارتباط دانست. سپس ما با تقویت نظامی عظیم مصر و سودان از سوی امپریالیسم روبه‌رو هستیم. هم‌زمان با آن، آمریکا سه میلیارد و دویست میلیون دلار از جیب مبارکش به پاکستان کمک مجانی می‌کند. پاکستان هم با این پول سلاح‌های مدرن می‌خرد. وعلاوه بر این، معادل صدها میلیون دلار سلاح‌های ساخت شوروی را که برای جنگ با اسرائیل به مصر تحویل داده شده بود از مصر خریداری می‌کند و آن‌ها را به شورشیان افغانی می‌دهد تا در افغانستان هم همان نقشه‌ای را پیاده کنند که می‌خواهند در ایران عملی سازند. یا دیدار کودتاچیان ترکیه را با کودتاچیان پاکستان در نظر بگیرید. خیال نمی‌کنیم که این‌ها دیدارهای عادی قوم‌وخویش‌ها با یکدیگر باشد که گویا کاری به کار دیگران ندارند و فقط می‌خواهند روابطشان را باهم بهبود دهند. چنین تصوری خیلی خام ‫است. به‌نظر ما، همهٔ این‌ها عناصری است از تدارک یک توطئهٔ عظیم توسط امپریالیسم آمریکا علیه انقلاب ایران و انقلاب افغانستان. در این مسأله نباید تردید داشت.

این دو انقلاب به حاکمیت امپریالیسم در این منطقه، که دارای بزرگ‌ترین اهمیت اقتصادی و نظامی است، ضربه‌های مهلک زده‌اند و امپریالیسم آمریکا تمام تلاش خود را به‌کار می‌برد نا نیروهای ارتجاعی منطقه را برای درهم شکستن این دو انقلاب به‌کار برد. هر سیاستمداری که این واقعیت خطرناک را نادیده. بگیرد و در عظمت خطر تردید کند، به‌نظر ما، خودش تلاش می‌کند که تمام نیروهای ارتجاعی را در منطقه تجهیز کند برای درهم شکستن این دو انقلاب. در این، هر سیاستمداری، هر دولتمردی، که کوچک‌ترین تردیدی بکند، اگرصادق و علاقه‌مند به انقلاب باشد، ناآگاهانه به ضدانقلاب و به امپریالیسم کمک کرده است. دولتمردان ما شب و روز باید این نکنه را گوشزد کند که امپربالیسم آمریکا در حال توطئه علیه ایران است. تمام نقشه‌ها و فعالیت اهریمنی امپریالیسم آمریکا در منطقهٔ خاورمیانه و نزدیک، در آخرین تحلیل، علیه انقلاب ایران و انقلاب افغانستان متوجه است. هر عملی که آمریکا در این منطقه انجام می‌دهد، حتماً در جهت خصومت با انقلاب ایران و جنبش‌های آزادی‌بخش خلق‌های این منطقه است. امام خمینی، در آخرین سخنان خود در برابر مسئولان جنبش «امل»، نکتهٔ آموزنده‌ای را بیان داشتند و گفتند هرچه که از طرف آمریکا و اسرائیل بیاید، ما می‌دانیم که حتماً برای دشمنی با ما است، و ما به دیدهٔ تردید به آن نگاه می‌کنیم، حتی اگر آن‌ها یک برنامهٔ خیلی خیلی «اسلامی» هم برای فلسطینی‌ها مطرح بکند، حتماً یک تقلب تویش هست، برای این‌که از طرف رهبری آمریکا، از طرف رهبری اسرائیل، دشمنان سوگندخوردهٔ آشتی‌ناپدیر جنش انقلابی خلق‌های این منطقه آمده است.

این سخنان واقعا باید با آب طلاً نوشته شود و دولتمردان ما هر روز صبح که از خواب برمی‌خیزند باید آن را جلوی چشم‌شان بگیرند که توطئهٔ آمریکا ادامه دارد.

آمریکا تمام نیروی جهنمی خود را به‌کار می‌اندازد تا انقلاب ایران را با شکست روبرو کند. آمریکایی‌ها هم معمولاً در حرف زدن آدم‌های ولنگاری هستند و یا آن‌قدر مغرورند که تصور می‌کنند می‌توانند هر مزخرفی را بگویند، بدون آن‌که هیچ اتفاقی بیفتد. آقای هیگ در یکی از آخرین مصاحبه‌های مطبوعاتی‌اش گفته است که آمریکا آنچه که در توان دارد به‌کار خواهد انداخت برای آن که در ایران حکومتی در جهت ارزش‌های غربی روی کار بیاید. حکومت در جهت «ارزش‌های غربی» هم ما می‌دانیم که خوبِ خوبش چیزی است از قماش حکومت آریامهر، حکومت اسرائیل، حکومت عربستان سعودی، حکومت ضیاءالحق، حکومت ترکیه، حکومت سادات، حکوم نمیری. حکومت شاه مراکش و شاه عمان. این‌ها مهم‌ترین حکومت‌های با «ارزش‌های غربی» هستند. یک خرده ملایم‌ترش هم عبارت است از حاکمیت بنی‌صدر، حاکمیت دولت لیبرال گام‌به‌گام آمریکازده‌ها در ایران، حکومت قطب‌زاده‌ها، یزدی‌ها، امیرانتظام‌ها، و غیره. آمریکا از این ملایم‌تر چیزی را قبول ندارد. حکومت میانه‌رویش این‌ها هستند.

به این ترتیب، آمریکا آنچه را که از لحاظ اقتصادی و سیاسی در توان ‫دارد به‌کار خواهد انداخت. به این گفتهٔ ژزف کرافت، سخنگوی مطبوعاتی ‫کاخ سفید، توجه کنید. گفته است ما دوستان بسیار مورد اعتمادی در منطقهٔ ‫مجاور ایران داریم که می‌توانند با پشتیبانی از ضدانقلابیون ایران، ‫اوضاع ایران را تغییر بدهند. او در این رابطه از ترکیه، عمان، و غیره، نام ‫برده که ضدانقلابیون ایران می‌توانند در آنجا برای حمله به ایران و برهم ‫زدن اوضاع ایران پایگاه داشته باشند. یعنی آمریکایی‌ها هدف‌های سیاسی ‫پلیدخودشان را بدون هیچ دغدغه و هیچ پروا، و خیلی هم مغرورانه و ‫متکبرانه، بیان می‌کنند.

ولی البته، همان‌طور که تا به‌حال دیده‌ایم، آن‌ها یک ‫اشتباه می‌کند ــــ همان‌طور که در مورد ویتنام کردند، در مورد کوبا کردند، ‫در مورد آنگولا و موزامبیک و بسیاری از نقاط دیگر دنیا کردند. و آن این که ‫تحولات بنیادی عظیمی را که در این کشورها روی داده به‌حساب نمی‌‫آورند، نیروی عظیم مقاومت خلق‌ها را ناچیز می‌گیرند، و به نیروی ‫عظیم جبههٔ ضدامپریالیستی جهانی که از جنبش‌های انقلابی خلق‌ها ‫پشتیبانی می‌کند، کم بها می‌دهند. و امیدواریم که در آینده هم همین ‫اشتباه را تکرار کنند و به این نیروها کم بها بدهند. این کم بها دادن ‫باعث خواهد شد که آن‌ها در توطئه‌های ماجراجویانهٔ خودشان با شکست‌های ‫مفتضحانه‌ای روبه‌رو شوند ــــ همان‌طور که در ویتنام و کوبا و ایران و جنوب آفربقا روبه‌رو شدند. ما خیال می‌کنیم که در ایران هم آن‌ها حاصلی غیر از آنچه که تا به‌حال برداشته‌اند، برنخواهند داشت.

پس پاسخ این پرسش روشن شد. ما، با احساس مسئولیت کامل، می‌گوییم که توطئهٔ هشتم آمریکا، توطئهٔ براندازی حاکمیت جمهوری اسلامی ایران از راه قهر از داخل و خارج ایران با تمام شدت و قوت در جریان ‫است و با شکست ماجراجویی رهبران مجاهدین خلق و از هم پاشیدن این سازمان به‌هبچوجه این توطئه با شک روبه‌رو نشده است. به توطئه ضربه‌ای خورده، ولی خود توطئه از بین نرفته است.