بگذارید کوبا زندگی کند ــــ به محاصرهٔ امپریالیستی فوراً پایان دهید!
شورای صلح ایالات متحده، ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶ ــ
در تازهترین تلاش مذبوحانه برای نابود کردن انقلاب قهرمانانهٔ کوبا، دولت ترامپ کوبا را «تهدیدی غیرعادی و فوقالعاده برای امنیت ملی ایالات متحده» نامیده است. این برچسب جعلی، برگ انجیری از «قانونینمایی» به امپریالیسم آمریکا میدهد تا حاکمیت ذاتاً قانونگریز خود را توجیه کند.
شورای صلح ایالات متحده، با شدیدترین لحن، تلاش طبقهٔ حاکمهٔ آمریکا را برای نابودی انقلاب کوبا محکوم میکند. همانگونه که لستر د. مالوری، مقام وزارت خارجهٔ آمریکا، در سال ۱۹۶۰ آشکارا گفت، هدف محاصره این بود که با محروم کردن کوبا از پول و تدارکات، «زندگی اقتصادی کوبا تضعیف شود» تا «گرسنگی، استیصال، و سرنگونی دولت» برانگیخته شود. محاصرهٔ بیش از شصتسالهٔ آمریکا برای به زانو درآوردن مردم کوبا طراحی شده بود؛ برای ایجاد ضدانقلاب؛ نابودی جامعه سوسیالیستی کوبا؛ پایاندادن به حاکمیت آن؛ و بازگرداندن یک دولت دستنشانده به قدرت.
ما تلاشهای جدید و بیرحمانهٔ دونالد ترامپ و مارکو روبیو را برای خفهکردن اقتصاد و مردم کوبا از طریق مسدود کردن بخش انرژی کشور محکوم میکنیم. هدف این اقدام، گرسنهتر کردن مردم، و فلجکردن حملونقل، بهداشت و درمان، صنعت، کشاورزی و همهٔ فعالیتهایی است که به واردات نفت وابستهاند.
چرا این اتفاق در این مقطع تاریخی رخ میدهد؟ جهان هرچه بیشتر سلطهٔ آمریکا بر تجارت و نهادهای اقتصادی و مالی را ــــ که بهطور تاریخی به ابرسودهای سرمایه انحصاری در «دل هیولا» انجامیده است ــــ رد میکند. کشورها بهتدریج با ارزهای محلی مبادله میکنند و جایگزین پترودلار ــــ سازوکاری که بدهیهای آمریکا را کاهش داده و تورم شدید را مهار کرده بود ــــ میسازند. امپریالیسم آمریکا، که در بسیاری از عرصهها توان رقابت با چینِ بهسرعت در حال خیزش را ندارد، آخرین کارتهای خود را بازی میکند: تهدید و تهاجم از سوی ماشین عظیم نظامی و جنگ اقتصادی.
جنگ نیابتیاش در اوکراین در حال شکست است. اتحاد آشکارا نسلکشانهاش با دولت استعمارگرِ شهرکنشینِ اسرائیل علیه رهایی ملی فلسطین، و به همان اندازه، تجاوز آشکار آمریکا علیه ونزوئلا و ایران، محکومیت جهانی را برانگیخته است.
بهکارگیری «اقدامات قهری یکجانبه» از سوی امپریالیسم آمریکا برای اخاذی، امتیازگیری، سرمایهگذاری، و رشوه از همهٔ شرکای تجاری، همراه با تهدید به تصرف نظامی گرینلند، پاناما، و حتی کانادا، مقاومت را حتی در میان متحدان آمریکا برانگیخته است.
برای مقابله با این وضعیت، دولت آمریکا تمرکز خود را دوباره بر نیمکرهٔ غربی گذاشته و میکوشد سلطهٔ امپریالیستی را بر آمریکای لاتین و کارائیب با زور بازتحمیل کند؛ در گام نخست، دولتهای سوسیالیستی یا متمایل به سوسیالیسمِ کوبا، ونزوئلا و نیکاراگوئه را هدف گرفته است. اکنون، همچنین به دولتهای سوسیالدموکرات کلمبیا و مکزیک روی آورده و با تعرفههای سنگین و دیگر اقدامات قهری اقتصادی، و نیز تهدید به مداخلهٔ نظامی، در پی بازگرداندن دستنشاندههای راستگرا، و تسهیل غارت و استخراج نفت، مواد معدنی، و دیگر منابع برای الیگارشها است.
هدف بزرگ دیگر، پایاندادن به روابط روبهگسترشِ سودمندِ متقابل در تجارت و توسعه اقتصادی میان آمریکای لاتین و چین است؛ کشوری که در حال جایگزینشدن با آمریکا بهعنوان شریک اصلی منطقه است. ایالات متحده، با انتقال تولید به خارج برای افزایش سودآوری، صنایع تولیدی خود را تهی کرده و چیز چندانی برای جایگزینی چین و دیگر قطبهای تولیدی آسیا ندارد. آنچه در چنتهاش باقی مانده، خفهسازی اقتصادی، تحریمها، خرابکاریهای «سیا»، کشتن یا ربودن رهبران خارجی، و زور اسلحه، بمب، و جنگ سایبری است.
شورای صلح ایالات متحده اعلام میکند:
نه. کوبا تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده نیست. کوبا «حامی دولتی تروریسم» نیست. برعکس، ایالات متحده از سال ۱۸۹۸ تاکنون تهدیدی علیه آزادی و خودفرمانی کوبا بوده است. همانگونه که مارتین لوتر کینگ جونیور گفت، آمریکا «بزرگترین مروج خشونت در جهان» است.
نه. کوبا مسؤول یورشهای مرگبار آمریکا در سراسر قارهها نیست. کوبا تهدید نمیکند گرینلند و کانادا را از ساکنانشان برباید. خواهان مالکیت بر ونزوئلا، کلمبیا، نیکاراگوئه و پاناما نیست، و به این کشورها تهاجم نکرده است. در انتخابات هندوراس، برزیل، پرو، بولیوی، نیکاراگوئه، اکوادور، یا ایالات متحده، دخالت نمیکند. مستعمرهای به نام پورتوریکو را اداره نمیکند. دیکتاتورها را از نظر مادی یا سیاسی تقویت نمیکند، و تجارت مواد مخدر را ترویج نمیدهد. برعکس، این اعمال فاسد از آنِ ایالات متحدهٔ امپریالیستی است.
نه. کوبا عامل نسلکشیِ مردمِ کشور دیگری نیست. برعکس، این ایالات متحده و اسرائیلاند که بهطور گسترده فلسطینیان را قتلعام میکنند تا آنان را از سرزمین تاریخیشان برانند و وجود تاریخیشان را محو کنند.
نه. کوبا در سراسر جهان علیه قدرتهای نظامی کوچکتر ــــ مانند ویتنام، عراق، ایران، افغانستان، سوریه، روسیه، و بسیاری دیگر ــــ جنگ بهراه نینداخته است. ترور، سرنگونیهای خشونتبار، جنگهای نیابتی، و تخریب اقتصادها را برای ثروتمندتر شدنِ اقلیتی ثروتمند سازمان نداده است. میلیونها نفر را به بردگی نکشیده و استعمار نکرده است، و برای حفظ کنترل اقتصادی و سیاسی بر سرزمین دیگران میلیونها نفر را قتلعام نکرده است. برعکس، این ایالات متحده و متحدانش بودهاند که پیوسته چنین فجایعی را یا آزموده یا انجام دادهاند. همبستگی کوبا با قربانیان امپریالیسم آمریکا در سراسر جهان شناخته و از سوی رهانندگان این سرزمینها تکریم شده است.
نه. کوبا ناقض «تحریمهای اقتصادی»، که فقط بر پایه حقوق بینالملل میتوان آنها را اعمال کرد، نیست ــــ چنین تحریمهایی هرگز تصویب نشدهاند. برعکس، این ایالات متحده است که با محاصرهٔ غیرقانونی کوبا، حقوق بینالملل، منشور سازمان ملل، و حتی قانون اساسی خود را نقض کرده است؛ محاصرهای که هر ساله با اکثریت قاطع کشورهای عضو سازمان ملل محکوم میشود.
نه. کوبا «قاچاق پزشک» نمیکند، آنگونه که وزیر خارجه ادعا میکند. کوبا ــــ بهدور از وفور منابع طبیعی یا فراوانی اقتصادی ــــ دههها است بهسبب همبستگی بینالمللی کمنظیرش مورد احترام جهانی است: با ارائهٔ سخاوتمندانهٔ خدمات بهداشتی رایگان، باکیفیت، و انسانی به برخی از فقیرترین کشورها و آسیبپذیرترین گروهها ــــ کودکان، سالمندان، و بیماران در سراسر جهان. در مقابل، این ایالات متحده و متحدانش هستند که نخبگان حاکمِ بیحد و حصر ثروتمندشان، در حالی که از مصونیت تقریباً کامل برخوردارند، در سوءاستفادهٔ جنسی از دختران و زنان جوان دست داشتهاند.
نه. رهبری سیاسی کوبا مردم خود را استثمار و سرکوب نمیکند. الیگارشی ثروتمندی را که سیریناپذیریِ سودِ انحصارهایش اکثریت را فقیر میکند پناه نمیدهد. برعکس، جامعهٔ سوسیالیستی کوبا برای همهٔ مردمش بهداشت و درمان، آموزش، فرهنگ، مسکن، غذا، و حملونقل، یارانهای اجتماعی فراهم میکند. اگر جایزهٔ جهانیِ حرص و استثمار وجود داشته باشد، شایستهٔ طبقهٔ حاکمهٔ ایالات متحده است. چالش پایدار کوبا برای آمریکا ــــ با همهٔ ثروت و قدرتش ــــ الگوی انسانیِ سازماندهی جامعه بوده است که «نان و گلهای سرخ» را تضمین میکند. در برابر دههها جنگِ بیرحمانه و سبعانه ــــ نظامی و اقتصادی ــــ عزم راسخ مردم کوبا برای دفاع از حاکمیت و انقلابشان، دست ردی است بر سلطهٔ امپریالیستی.
نه. کوبا تهدیدی برای امنیت ایالات متحده یا دیگر نقاط سیاره نیست. برعکس، تهدید واقعی علیه امنیت ما در گرایش به دیکتاتوری فاشیستی در داخل کشور نهفته است، که طبقهٔ کارگر، مهاجران، جوامع بومی، سیاهپوستان، و قهوهایپوستان را هدف میگیرد. تهدید در غولِ مسلح به سلاح هستهای نهفته است که بارها جنگ با دیگر قدرتهای هستهای را تحریک کرده است و خطر آخرالزمانی هستهای را بالا میبرد. تهدید در انحصارهای سوخت فسیلی آمریکا است که بهرغم آلودگی عظیم سیاره، میکوشند هر سِنت سود را از سوزاندن سوختهای فسیلی بیرون بکشند.
راه پیشِ رو نه ترسِ ساختهوپرداخته است و نه تجاوز امپریالیستی بیشتر؛ بلکه احترام به حقوق حاکمیتی جزیرهٔ صلحجوی همسایهٔ ما است.
یک طرح در سنای آمریکا (S.136) و یک قطعنامهٔ اخیر در مجلس نمایندگان، بهترتیب خواستار پایاندادن به محاصرهٔ کوبا و کنارگذاشتن دکترین مونرو شدهاند. این ابتکارها نشان میدهد گامهای عملی در جریان است و نیروهایی در کنگره وجود دارند که جنبش همبستگی میتواند با آنها تعامل کند. شورای صلح ایالات متحده از همهٔ متحدان میخواهد به هر وسیلهٔ مسالمتآمیز ــــ کمکهای مادی، اقدامهای کارگری، اعتراضها، و مراسم شمعافروزی، اقدام مستقیم، آموزش سیاسی و آگاهیبخشی، انتشار بیانیههای حمایتی، لابیگری با کنگره، و اعزام هیأتهای همبستگی به کوبا ــــ از کوبای سوسیالیستی دفاع کنند.
ــــ بگذارید کوبا زندگی کند!
ــــ زنده باد انقلاب کوبا!
ــــ به محاصرهٔ امپریالیستی فوراً پایان دهید!
ــــ ¡وِنسِرِموس! (پیروز خواهیم شد!)