در رثای آن بزرگمرد تاریخ
گروه «۱۰ مهر»، ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ ــ
در بامداد روز شنبه نهم اسفند، پیکر مردی به خاک افتاد که ستون ساختار انقلاب و وحدت سرزمینی ما بود. دشمن جنایتکار این بار خاک کشور ما را با خون پاک مبارزی گلگون کرد که جوانی و کهنسالی خود را در راه عزت و استقلال ایران بهسر آورد. آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر شهید انقلاب و قائد بزرگ شیعیان جهان، همانگونه که آگاهانه زیست، با علم به شدت عداوت دشمنان تبهکار ایران، سنگر مبارزه را دمی رها نکرد و هرگز از مرگ نهراسید. نام بلند او بر تارک تاریخ درخشان ایران جاودانه خواهد شد و بهعنوان برجستهترین قهرمان ملی کشور در جریدۀ عالم بهثبت خواهد رسید. او بهتجربه دریافته بود که در فرهنگ و باور ایرانیان، مرگ شرافتمندانهٔ رهبران دینی و سیاسی مردم منشأ رهایی انرژی خلاق آنان در مصاف با دشمنان است. فوران خشم تودههای میلیونی ایرانیان و عزم آنها برای درهم شکستن برج و باروی دشمنان، پس از ترور رهبر خود بهدست غدّارترین آدمکشان تاریخ، همان واقعیت تاریخی است که همواره از چشم خائنان و دشمنان مردم ایران پنهان بوده است.
در دورانی که مشتی دلقک و دیوانه و دزد فرومایه بر عالم سیاست سرزمینهای غرب حکم میرانند، آیتالله خامنهای در کسوت انسانی فرهیخته، مبارزی خستگیناپذیر، سیاستمداری دانا، رهبری صبور و بلند همت در عرصۀ رویش و پویش جهان آینده در شرق جهانی، نقش کلیدی ایفا کرد. این مرد فرزانه، با شناخت عمیقی که از روندهای سیاسی حاکم بر جهان داشت، توانست کشور ما را به قطب اصلی مقاومت در برابر نظام امپریالیستی و صهیونیستی بدل کند. او یکی از نامآوران تاریخ ایران است که با شخصیت چند بُعدی خود، هم عنصر آگاهی و رزم آوری را در میان نسل امروز و فردای کشور پروراند و هم روح جستجوگری و خلاقیتهای علمی و هم توجه به تاریخ و شعر و ادب ملی را تشویق کرد.
اما او، در میانۀ میدان رزم و مقاومت ملی، با عناد و ممانعتها و مخالفتهای سرمایهداران و صاحبان ثروتهای کلان در داخل کشور مواجه بود که راه بقای کشور را نه در ادامهٔ مبارزه انقلابی، بلکه در تسلیم به قدرتهای امپریالیستی غرب، و در رأس آنها آمریکا، میدانند. او که در شرایط گذار به جهان چندقطبی، بهدرستی حفظ استقلال و تمامیت ارضی ایران را در گرو حفظ کل نظام جمهوری اسلامی میدانست، ناگزیر از رعایت ملاحظاتی بود که گاه در خلاف جهت آمال و اهداف انقلابیاش عمل میکردند. برای او، حفظ و پیشرفت انقلاب تنها بر پایهٔ وحدت ملی در برابر امپریالیسم ممکن بود، و درست از همین دیدگاه توانسته بود برای نزدیک به چهار دهه استقلال و تمامیت ارضی ایران را در برابر دشمنان خارجی و داخلی حفظ کند.
دشمنان ایران، با آگاهی از اینگونه گسلها در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور، بر این تصور بودند که حذف رهبر ایران و فرمانده کل قوا آنها را در دستیابی به اهداف شوم خود برای نابودی ایران موفق خواهد ساخت. آنها، و متأسفانه بسیاری از «چپ»های اپورتونیست مدافع «دموکراسی» و «حقوق بشر» آمریکایی، بر این باور بودند ــــ و همچنان هستند ــــ که با شهادت و از میان رفتن رهبر انقلابی جمهوری اسلامی ایران، اکنون میتوانند یک رهبری سازشکار لیبرال و غربگرا را بهجای او بنشانند. خائنان به کشور، و در رأس آنها رضا پهلوی، نیز در این خیالبافی، و بیتردید در ارتکاب این جنایت بزرگ، و کشتار فرماندهان عالی نظامی ایران، کودکان و مردم غیرنظامی، تخریب کشور سهیم بوده و هستند، و باید تاوان آن را در پیشگاه مردم ایران بپردازند.
دفاع جانانۀ نیروهای نظامی ایران از خاک کشور طی شش روز گذشته و خیزش گروههای بزرگی از مردم میهندوست ایران علیه دشمنان، نیز نشان داد که محاسبات دشمنان خارجی و داخلی ایران نادرست بوده است. اینک ایرانیان، همزمان با حضور در میدانهای دفاع و مقاومت، میروند تا جانشین رهبرِ بهخونخفتۀ خود را برگزینند. امید داریم که حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بتواند امیدهای واهی دشمنان داخلی و خارجی، و دوستان نادان ایران، را با انتخاب رهبری پایبند به خط انقلابی و ضدامپریالیستی رهبر شهید انقلاب ایران، به یأس و ناامیدی بدل سازد، و برخلاف تصور و آرزوی دشمنان ایران، رهبر آتی انقلاب را از میان کسانی برگزیند که با تکیه بر تجارب گذشته، در برابر دشمنان خارجی و توطئههای همدستان داخلی آنها در عرصههای سیاسی و اقتصادی ایستادگی کند. تردیدی نیست که با ادامهٔ مقاومت ایران در این جنگ نابرابر، موازنۀ قدرت در منطقه و جهان علیه امپریالیسم و بهسود جبهۀ جهانی مقاومت تغییر خواهد کرد.
ما جان باختن رهبر والامقام ایران، آیتالله سیدعلی خامنهای، و اعضای خانوادۀ ایشان را به همۀ مردم شریف و باورمند ایران که پایۀ سترگ حفظ آرمانهای انقلاب و دفاع میهنی بودهاند، تسلیت میگوییم، و میثاق دیرینۀ خود را با مردم میهن در دفاع از کیان کشور و حفظ استقلال و تمامیت ارضی میهن عزیزمان تجدید می کنیم.