ماجراجویی امپریالیسم آمریکا و قاطعیت انقلابی خلق

رفیق نورالدین کیانوری ــ 
پرسش و پاسخ، شمارهٔ ۱۸ (مهرماه ۱۳۵۹) ــ 

س: در یکی از شماره‌های هفتهٔ گذشتهٔ «نامهٔ مردم» آمده بود که «ایران مردابی است که آمریکا بدون تردید در آن خواهد جهید. ولی این که تاچه اندازه بتواند خود را نجات دهد، بستگی به آمادگی، هوشیاری، و اتحاد خلق و آمادگی مقامات مسئول جمهوری اسلامی دارد.» اعلام این که آمریکا بدون تردید در این مرداب خواهد جهید، با این قاطعیت، بر پایهٔ چه فاکت‌ها و شرایطی بوده است؟

ج: به‌کار بردن این اصطلاح در اینجا زیاد نادرست نیست. من، همان‌طور که گفتم، آمریکا در ایران با یکی از بغرنج‌ترین گرفتاری‌های سیاسی تاریخ خودش روبه‌رو است. ولی آمریکا در صدد است دست به ماجرایی بزند و ناگزیر است که یک کاری بکند. یعنی اگر تمام این توطئه‌هایی که تا به‌حال کرده است به‌جایی نرسد و نتواند از راه‌های حقه‌بازی و دیپلماتیک موفقیتی برای خودش پیدا بکند، نتواند انقلاب ایران را تضعیف کند و به هدف‌های خودش برسد، آن‌وقت باید یک کاری انجام دهد. برای این که به‌رسمیت شناختن تثبیت انقلاب ایران برای آمریکا، می‌تواند برایش آن‌قدر گران تمام شود که تصور این که آمریکا دست به دیوانگی نخواهد زد، یک خرده‌ای دشوار است. به این جهت است که ما فکر می‌کنیم که این احتمال خیلی زیاد هست که آمریکا با این همه تدارکاتی که دیده است به یک دیوانگی دست بزند. و البته همان‌طوری که من گفتم، این که چقدر آمریکا در اینجا بتواند موفقیت پیدا بکند و تا چه حد بتواند خودش را در اینجا تثبیت بکند (در این ماجرایی که دست خواهد زد)، بستگی دارد به تمام آن عواملی که من صحبت کردم.

ولی، در مجموع، حزب ما معتقد است که آمریکا در اینجا، علی‌رغم یک چنین دیوانگی هم، باز با ناکامی روبه‌رو خواهد شد، همان‌طوری که در ویتنام، انقلابیون سراسر جهان عقیده داشتند که آمریکا، علی‌رغم همه دیوانگی‌هایش، حتماً شکست خواهد خورد. این مسأله را انقلابیون در روزهایی مطرح می‌کردند که آمریکا، با تمام قوا و با وحشی‌گری، می‌خواست ویتنام شمالی را از پا دربیاورد. ولی ما، با اعتقاد به روند تمام آن جریان ویتنام، با اعتقاد به مقاومت خلق ویتنام، با اعتقاد به نیروی عظیم جهانی که از خلق ویتنام پشتیبانی می‌کرد، معتقد بودیم که آمریکا با شکست روبه‌رو خواهد شد، حتما شکست خواهد خورد. معلوم هم شد که بالاخره ارزیابی ما درست بود. تا به‌حال هم واقعیت این است که ارزیابی جبههٔ نیروهای واقع‌بین، جبههٔ هواداران سوسیالیسم علمی در جهان، در مجموع خودش درست درآمده است.این ۶۲ سالی که از انقلاب اکتبر می‌گذرد، و به‌زودی دیگر به ۶۳ سال می‌رسد، نشان‌دهندهٔ تحقق این امر است که چگونه از آن «شبحی» که این همه مخالف در جهان داشت، از آن ایده‌ای که عبارت بود از سوسیالیسم علمی و زمانی در سراسر جهان همهٔ قدرت‌های ایدئولوژیک، نظامی، اقتصادی، و سیاسی با آن مخالف بودند، یواش ‌یواش نخستین هسته به‌وجود آمد، نخستین پایگاه سوسیالیسم به‌وجود آمد، نخستین کشور سوسیالیستی به‌وجود آمد، با تمام نیروها خواستند آن را از بین ببرند اما نتوانستند. تمام نظام امپریالیستی در این تلاش با شکست روبه‌رو شد، زلزله‌وار به لرزه در آمد. بعد از جنگ تمام تلاش‌های آن‌ها برای محاصره کردن و محدود کردن جهان سوسیالیسم با شکست روبه‌رو شد، و حالا هم روزبه‌روز می‌بینیم که این امپریالیسم است که عقب‌نشینی می‌کند، شکست می‌خورد، و با تمام دسایس جهنمی و شیوه‌های حیوانی که به‌کار می‌برد، قدرتش محدود و محدودتر می‌شود، و این خلق‌ها هستند که یکی بعد از دیگری پیروز می‌شوند.

به این دلیل است که ما به دیوانگی امپریالیسم اعتقاد داریم و معتقد هستیم که به ماجراهای دیگری هم در دنیا دست خواهد زد. ولی همان‌قدر هم به پیروزی قطعی خلق‌ها در مجموع، و به پیروزی انقلاب ایران اعتقاد داریم.