ده شاخه گل سرخ …

image_print

  ده شاخه گل سرخ بچینید
  در راه بمانید
  یک یک شهدا را همه با نام بخوانید
  تا زمزمه خلق به فریاد درآید
  آن بغض فروخورده بترکد
  خلقی بخروشد
  وین تیره شب آخر به سرآید

  ده شاخه گل سرخ بچینید
  از جای برآیید
  از خانه درآیید
  پرپرشده گل را سر هر کوچه بپاشید
  کان «قصه ناگفته» همه خلق بداند
  تا خشم فروخفته دگر سربگشاید
  وین تیره شب آخر به سرآید

  ده شاخه گل سرخ بچینید
  با یاد شهیدان
  چون پرچم سرخی
  در رهگذر باد بگیرید
  تا باد مگر در گذر خویش
  این قصه جانسوز به هر گوشه رساند
  در گوش همه، فصلی از این قصه بخواند
  تا خشم، خروشی شده، خورشید برآید
  وین تیره شب آخر به سرآید

  ده شاخه گل سرخ بچینید …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *