در«دومین پلنوم (وسیع) کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران» (بهمن ۱۳۷۷)، درست یک سال پس از برگزاری «کنگرهٔ چهارم»، که در آن آخرین مدافعان فعال ایدئولوژی حزب و مشی سیاسی آن طی سالهای ۶۱-۱۳۵۷ از مرکزیت سازمان رسمی حزب کنارهگیری کردند یا مشمول تصویه شدند، سندی تحت عنوان «بحثی اولیه پیرامون انقلاب بهمن ۱۳۵۷» بهتصویب رسید. اين سند، که نزدیک به […]
ادامهٔ مطلببیش از ۱۶ ماه از آغاز فعالیت دورهٔ جدید «مهر» میگذرد. در ابتدا طی نوشتاری تحت عنوان «کار ناتمام را از سر میگیریم» به بیان «دیدگاه، هدفها و اصول» سایت «مهر» پرداختیم. در نوشتار مورد اشاره، موارد زیر را مورد تأکید قرار دادیم: «ما آگاهی از آنچه … بر حزب ما رفته است را حق همهٔ تودهایها میدانیم. ما خواهیم کوشید […]
ادامهٔ مطلببا سلام مجدد خدمت شما دستاندرکاران تارنگار «مهر» و تمامی خوانندگان این تارنگار، اجازه میخواهم تا ضمن پوزش در تأخیر، بخش بعدی گفتگویمان را که در قسمت اول (از پلنوم دی ماه ۱۳۶۶ تا پلنوم فروردین ماه ۱۳۶۹) نیمه تمام مانده بود، ادامه دهیم. در صحبتهای قبل آنچه را که تا پایان نشست خرداد ماه سال ۱۳۶۷ هیأت سیاسی بیاد داشتم برایتان […]
ادامهٔ مطلبتوضیح تحریریهٔ «مهر»: در بخش ۱۱ «آنچه در حزب گذشت»، در دو نوبت مصاحبه با رفیق محمد حقیقت، عضو مشاور هیأت سیاسی کمیتهٔ مرکزی وقت حزب تودهٔ ایران، انتشار یافت (۱). این مصاحبه به تشریح چگونگی تحولات درونی حزب تا برگزاری پلنوم دیماه ۱۳۶۶ اختصاص داشت. در فاصلهٔ دو پلنوم دیماه ۱۳۶۶ و فروردینماه ۱۳۶۹، شاهد رویدادهای بسیار مهمی در […]
ادامهٔ مطلب۱ـ تغییر شعار حزب از «سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی» به «سرنگونی رژیم ولایت فقیه» بهمنظور یادآوری، ابتدا بخشی از مصاحبهٔ «مهر» با رفیق محمد حقیقت، عضو مشاور سابق هیأت سیاسی کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران را در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۳، دربارهٔ زمان و چگونگی تغییر شعار «سرنگونی جمهوری اسلامی» نقل میکنیم: «مهر»: در بخش قبلی صحبتهایتان، به مخالفت زیادی که […]
ادامهٔ مطلبتوضیح: در اولین پلنوم کمیتهٔ مرکزی منتخب «کنفرانس ملی»، که در روز پایانی کنفرانس تشکیل شد ۱۳ نفر بهعنوان اعضای اصلی و مشاور هیأت سیاسی تعیین شدند: اعضای اصلی: رفقای فقید اکبر شاندرمنی، حمید صفری، سیاوش کسرایی، حمید فامنریمان، حبیبالله فروغیان، داوود نوروزی و رفقا محمدتقی برومند، علی خاوری و امیرعلی لاهرودی. اعضای مشاور: زندهیاد رفیق غنی بلوریان، رفقا ژیلا […]
ادامهٔ مطلب«پلنوم دیماه ۱۳۶۶» اولین اجلاس کمیتهٔ مرکزی منتخب «کنفرانس ملی» بعد از برگزاری این کنفرانس بود. این پلنوم طولانیترین نشست حزبی در تمام سالهای پس از یورشهای رژیم جمهوری اسلامی به حزب تودهٔ ایران بوده است. مجموعه روندها و مصوبات سازمانی «پلنوم دیماه» جرقهای بود که آتش اعتراضات حزبی را شعلهور ساخت، که بر بستر فروپاشی اردوگاه سوسیالیستی به بزرگترین […]
ادامهٔ مطلبپس از نامهٔ رفیق شاندرمنی ـــ که در بخش قبلی «آنچه در حزب گذشت» در سایت «مهر» منتشر شد و مورد ارزیابی قرار گرفت ـــ مهمترین رویداد حزبی تا برگزاری «پلنوم دیماه ۱۳۶۶»، انتشار نامهٔ رفیق آوانسیان در اردیبهشت همان سال بود. این نامه برخلاف میل رفیق آوانسیان، توسط آقای امیرخسروی بهطور علنی منتشر شد.
ادامهٔ مطلبتوضیح: در این بخش از «آنچه در حزب گذشت» قسمت پایانی مصاحبه با آقای فرجاد منتشر میشود. در فاصله سالهای ۶۸ـ۱۳۶۲ جریانی که ایشان یکی از رهبران آن محسوب میشد و دیرتر «حزب دمکراتیک مردم ایران»، متشکلترین نیروی معترض حزب تودهٔ ایران بود. پس از انشعاب این جریان از حزب، «حزب دمکراتیک مردم ایران» مأمن اصلی و ناشر نظرات و […]
ادامهٔ مطلبتوضیح: همانطور که در بخش قبل هم نوشتیم، ما در سه بخش جداگانه از «آنچه در حزب گذشت»، بهتوضیح سه رویداد مهم حیات حزب در فاصلهٔ یورش دوم تا برگزاری «کنفرانس ملی» میپردازیم.
ادامهٔ مطلبتوضیح: همانطور که در مقدمهای بر «آنچه در حزب گذشت» گفتیم: «حیات ۳۰ سال اخیر حزب را از زاویهٔ بحرانهای ادواری در زندگی آن میتوان به سه مرحله تقسیم کرد: سالهای ۶۵-۱۳۶۲، از سال ۱۳۶۵ تا اواخر ۱۳۷۰، و از بهمن ۱۳۷۰ تاکنون.»
ادامهٔ مطلبما بخش اول «آنچه در حزب گذشت» را با این عبارات به پایان رساندیم: در بخش بعدی … با انتشار سند سیاسی مصوب «پلنوم ۱۸» و بازگویی واقعیاتها دربارهٔ جریان این اجلاس، به گفتار خویش ادامه میدهیم.
ادامهٔ مطلبهمانطور که در مقدمهای بر «آنچه در حزب گذشت» اشاره کرده بودیم، حیات ۳۰ سال اخیر حزب را از زاویهٔ بحرانهای ادواری در زندگی آن میتوان به سه مرحله تقسیم کرد: سالهای ۶۵-۱۳۶۲؛ از سال ۱۳۶۵ تا اواخر ۱۳۷۰، و از بهمن ۱۳۷۰ تاکنون. ما در این بخش بیان رویدادهای حزبی مربوط به مرحلهٔ اول (سالهای ۶۵-۱۳۶۲) را آغاز میکنیم […]
ادامهٔ مطلببیش از ۳۰ سال از یورشهای حاکمیت جمهوری اسلامی به حزب تودهٔ ایران میگذرد. وجوه مشخصهٔ این دوران طولانی، از سویی بازسازی و فعالیت ارگانهای حزبی، هرچند با نقض مکرر موازین سازمانی و اصول اساسنامهای، و از سوی دیگر انفعال، کنارهگیری و تصفیهٔ خیل عظیمی از اعضای حزب تودهٔ ایران، که در تاریخ حزب ما بیسابقه بوده است، میباشد. با […]
ادامهٔ مطلب