شماره ۲۲۰ ــ شنبه ۶ آذر ۱۴۰۰

کارگری

بیانیه مشترک روز جهانی کارگر

کارگران و کارمندان و بازنشستگان، همگی جزو پیکر واحد نیروی کار کشورند که منبع اصلی تولید ثروت و رفاه کل جامعه‌اند. برخورداری از یک زندگی عزتمندانه حق همه مردم ایران است. تلاش برای گرفتن حق، نیازمند اتحاد سراسری نیروی کار است. اتحاد کارمندان و کارگران و بازنشستگان، اتحادی ذاتی و حیاتی است تا مانع اهداف شوم دولت‌ها و کارفرماها در نابودی زندگی و نهادها و اموال متعلق به زحمت‌کشان شوند.
 

فرخنده باد اول ماه می (۱۱اردیبهشت) روز اتحاد رزمندۀ کارگران ایران و جهان علیه نظام سرمایه‌داری!

حرکت دلیرانۀ صدها‌هزار کارگر شهرهای مختلف آمریکا در روز اول ماه می ۱۸۸۶ که برای برقراری ۸ ساعت کار در روز، اعتصاب کردند و بسیاری از آنان در صفوف متحد و فشرده در خیابان‌های شیکاگو با قدم‌های محکم و بدون ترس از پلیس و دیگر مزدوران سرمایه‌داری به تظاهرات برای خواست به حق خود روی آوردند تنها برای مقابله با سرمایه‌داران و کارفرمایان استثمارگر آمریکا صورت نگرفت؛ این جنبش همچنین پیامی بود برای همبستگی و اتحاد کارگران همۀ کشورها، فارغ از ملیت، جنسیت، عقیده، مذهب و نژاد در مقابل استثمار حاکم و شرایط دهشت‌باری که نظام سرمایه‌داری بر کارگران و دیگر مردم زحمت‌کش تحمیل کرده است.

قانون کار بستر تخلف‌های آشکار

حداقل مزد تصویب شده همواره نه مزد واقعی که کسر کوچکی از خط فقر رسمی ‌بوده است. به هر حال آزموده را آزمودن خطاست. کارگران و تشکل‌های کارگری، در این ساختار، برای تأمین حقوق خود و دست‌یابی به مزدی که به مزد واقعی نزدیک‌تر باشد نباید فقط به صدور بیانیه و انجام مصاحبه و مناظره اکتفا کنند. باید به توان واقعی خود و چگونگی استفاده از این توان، تشکل‌های مستقل و راه‌های تازه فکر کنند. این کاروان را تدبیر و سیاستی دیگر باید.
 
 

کارگران هیچ ابزاری برای احقاق حق ندارند

آیا مذاکرات مزدی در «شورای عالی کار» و ترکیب این شورا می‌تواند برآورنده‌ی نیازها و ضروریات معیشتی طبقه‌ی کارگر باشد؟ آنهم در شرایطی که ارزش پول ملی یک‌سوم شده و نرخ تورم به اذعان مقامات رسمی، رکوردها را پشت سر گذاشته است. کاظم فرج‌اللهی با انتقاد از ترکیب و ساختار شورای عالی کار می‌گوید: شرایطی فراهم کرده‌اند که الزامات دستمزدی قانون کار اجرا نشود.
 

وضعیت طبقه کارگر در شرایط وخیم اقتصادی ایران

ساخت اقتصاد سیاسی ایران، نامتعادل‌کننده است. این دولت هم جزیی از این ساخت است ولی در شرایط اقتصادی ۱۳۹۷، بدون برو و برگرد ضربه را ایالات متحده و ترامپ زده است. اما این دولت اقتصاد ایران را به تله‌ای برده که اکنون درگیر سیاست‌هایی است که آمریکا اعمال می‌کند. ولی راه نهایی بلندمدت این نیست که دل به سلطه همیشگی ایالات متحده بدهیم. در مقابل جنگ‌افروزی‌ها هم تهدیدهای نظامی راهگشا نیست. در مقابل‌اش به نظر من، دموکراتیزاسیون داخلی است.

برچسب ها ( تگ): 

صفحه‌ها

Education - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.