شماره ۲۲۱ ــ شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۰

خاورمیانه

طالبان دیروز (۱۹۹۴-۲۰۰۴)

پشتیبانی امپریالیسم آمریکا و متحدین جهانی‌اش از این رژیم به‌شدت ارتجاعی مستبد [حکومت طالبان] تا ۱۱ سپتامبر، به جهانیان نشان داد که ادعاهای حقوق بشری و دمکراسی‌گستری آنها چقدر بی‌بنیان است و قبای رهبری «نظم نوین جهانی» بر اندام ناموزن امپریالیسم جهانی چقدر ناهموار.

گفت‌وگو با رفیق کشتمند در مورد رویدادهای اخیر افغانستان

سایت «۱۰ مهر»، با توجه به آنچه که در هفته‌ها و روزهای اخیر در افغانستان رُخ داده است و برای بررسی این رویدادها و روشن کردن ابهامات و زوایای ناپیدای آن، تصمیم گرفته است تا با ترتیب دادن مصاحبه‌هایی، از اطلاعات و دیدگاه‌های صاحب‌نظران و آگاهانِ به مسایل و مشکلات جامعه افغانستان استفاده نموده و بینندگان خود را از اطلاعات و نظرات آنان بهره‌مند سازد.

افغانستان، جنگ نیابتی فراموش شده ــ قسمت اول *

روابط بین‌المللی سیا در زمینه قاچاق مواد مخدر به سال ۱۹۴۹ برمی‌گردد، یعنی سالی که جنگ طولانی واشنگتن در شبه جزیره کره آغاز شد. حرکت حزب دمکراتیک خلق افغانستان برای از بین بردن برداشت تریاک و خاتمه دادن به استثمار کارتل‌های مواد مخدر، از دید امپریالیست‌های آمریکا گذر از حد مجاز و «زیاده‌روی» بود. از دست دادن چشمگیر تولید تریاک برای وال استریت و بانک‌های بزرگ بین‌المللی که  به تجارت مواد مخدر علاقه دارند به‌معنای از دست دادن سودی فراوان است. در‌واقع، صندوق بین‌المللی پول (IMF) گزارش داد که پولشویی ۲ تا ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی اقتصاد جهان را تشکیل می‌دهد و درصد زیادی از پولشویی که سالانه ۵۹۰ تا ۱/۵ تریلیون دلار ارزش دارد، مستقیماً از طریق قاچاق مواد مخدر صورت می‌گیرد. سود حاصل از تجارت مواد مخدر اغلب در بانک‌های خارجی تحت کنترل آمریکا و انگلیس در کشوری دیگر قرار می‌گیرد.

آمریکا و «شکست» در افغانستان

شاید بتوان سیاست آمریکا در قبال افغانستان را تدارک زمینه‌های اغتشاش در آسیای میانه در ضدیت با روسیه و چین، استفاده از بنیادگرایی اسلامی ‌به‌مثابه افزار سیاسی در مقیاس کل منطقهٔ‌ آسیای جنوب غربی و آسیای میانه و ایجاد پایگاه عملیاتی برای چنین منظوری خلاصه کرد.

برچسب ها ( تگ): 

دیپلماسی با طالبان، ضرورتی از سر اضطرار

پذیرش یک واقعیت نامطلوب و تلاش برای کم‌خطر و نهایتاً بی‌خطر کردن آن، با سیاست تطهیر برای تلطیف افکار عمومی درباره سیاهکاری‌های طالبان، دو دیپلماسی در دو سوی متضاد است که یکی در خدمت ایجاد ثبات و آرامش درون مرزها و دیگری در نقطه مقابل، در خدمت تقویت نیروهای افراطی برای ویرانی است. سیاستی که می‌تواند به گسترش انفجارها و حملات تروریستی، و ورود هرچه بیشتر مواد مخدر، و تقویت نیروهای افراطی با انگیزه‌های گروهی و شخصی بیانجامد.

صفحه‌ها

Education - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.