شماره ۲۵۵ ــ یکشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۱

​خانۀ خیابانِ شانزدۀ آذر

نسخه قابل چاپنسخه قابل چاپ
نویسنده: 
سیاوش کسرایی
برگرفته از : 
مجموعه اشعار سیاوش کسرایی، دفتر آمریکا! آمریکا!، انتشاراتِ نگاه، سال ۱۳۸۷، صص ۵۶۴ تا ۵۶۶

کَندوُی آدمیّت
نشانۀ رستگاری
ستادِ کار
طُرفه پناهگاهی
با گُشادگیِ درِ مسجد وُ
نظمِ ارتش
آمیزۀ مِهر وُ میثاق
در جامِ پوُلاد
جزیرۀ گُل
در اقیانوسِ تهران
که جوانی
پاس‌اش می‌دهد وُ
کمال در آن چتر می گُشاید.
دخترِ مراقب
چابُک است
پسرِ نگهبان، کاری
و هر دو یک گُل بر دهان می‌بَرَند:
لبخند.

در راهروها تنها نیستی
چرا که شهدا
از سینۀ دیوارها
تو را
تا راهی دورتر از اتاقِ دلخواه نیز دنبال می‌کنند
زرّادخانۀ اندیشه
صرّاف‌خانۀ سخن.

کارآوران،
با چه وسواسی به الماس،
تراش وُ بُرشِ مناسب می‌دهند
تا مائدۀ کلام
عمل آید.

این‌جا
تَرکشِ تاریخ است وُ
آزمایش‌گاهِ آرزو
سنگرِ مِحنت‌کشان
و باغِ همۀ میوه‌های ما.

قلبِ حیات در این‌جا
تُندتر می‌تپد
گرچه در احتیاطی ناگفته،
ضربِ هیاهوها گرفته می‌شود
که دانش را همواره
گهواره‌ای از سکوت رشد می‌دهد
و صدایی اگر هست
از بوسه‌‌ای است به روی نورسیدگان
یا زنگِ تلفنی
که اعلام یا امداد می‌کند
بر سرِ راهِ فردا
در شانزده آذر خانه‌ای‌ست
پایگاهِ پویندگانِ بهروزی
زائرانِ امید
و مبعدگاهِ غریبانِ زمین.

تیر ۱۳۵۸

افزودن دیدگاه جدید

جهت جلوگیری از ورود اسپام
لطفا پاسخ این معادله ساده ریاضی را به لاتین وارد کنید. پاسخ به این پرسش ریاضی از آن جهت اهمیت دارد که سیستم، شما را به عنوان شخص حقیقی تشخیص دهد و از ورود اسپام به سیستم جلوگیری شود.
۱۱ + ۴ =
لطفا به این پرسش ریاضی پاسخ دهید.
Education - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.